همیشه به همه میگم من حرف زدن رسمی رو بلد نیستم هنوزم که هنوزه یاد نگرفتم
درست و رسمی حرف بزنم. مخصوصا تو این شرایط. اصلا نمیدونم چیو از کجا شروع کنم
و چطوری بگم.
اصلا فکرشم نمیتونستم بکنم روزی یکی از مطالبی که تو سایت میذارم این باشه!
مطلبی که گفتنش برام خیلی سخته و باور کردنش سخت تر از اون.اما از قدیم میگند
روزگار خوب ها رو گلچین میکنه و میبره. واقعا هم انگار همینطوره. چرا که یکی از
بهترین ها از بینمون رفت.
هنوزم باورم نمیشه شهرام نقوی بهترین و عزیز ترین دوست و همکاری که داشتم
بی دلیل ، صحیبح و سالم ، بی خبر تنهام بذاره و بره.
همین جمعه بود باهاش در مورد مطالب شماره جدید کلیک صحبت کردم. اصلا باورم
نمیشه!!
شهرام نقوی الحسینی نامی آشنا در
ویژه
نامه کلیک روزنامه جام جم به شکل غیر قابل باوری در سن 26 سالگی از
دنیا رفت.
شهرام یکی از فعال ترین آدمایی بود که تا بحال دیده بودم. تحصیلات دانشگاهیش
مهندسی مکانیک بود و در همین رشته نیز در شرکتی به نام
پایدار ایده
مشغول به کار بود.
از سال 1383 در ویژه نامه کلیک روزنامه جام جم حضور داشت و همین یکشنبه که
اولین یکشنبه بعد از فوتش هست آخرین مطلبش در این ویژه نامه به چاپ میرسه.
شهرام آنقدر فعال بود که بیش از 2 صفحه از ویژه نامه کلیک رو می نوشت. صفحاتی
با مطالبی جالب همچون لینکدونی ، آخرین اخبار دنیای وب و ستون نبض بازار که
گاهی اوقات با قیمت هایی که می داد سر و صدای هر چی بازاری بود در می آورد چون
قیمت هاش پایین تر از قیمت روز بازار بود !
نمی دونم چی بگم جز اینکه شهرام نقوی خیلی زود رفت و خیلی حیف بود. شهرام 26
ساله آدمی فوق العاده موفق بود که چون در ویژه نامه کلیک و همینطور شرکتی که
مشغول به کار بود هر دو با هم بودیم علاقه خیلی خاصی بهش داشتم و برای همه
همکاران دیگه هم که باهاش در ارتباط بودند همیشه یه الگو بود.
شهرام نقوی هیچ وقت کسی رو ناراحت نمی کرد و از دست هیچ کسی هم ناراحت نمیشد.
همیشه شاد بود و فعال. عاشق کار و تلاش بود و همیشه به همه کمک می کرد.
با چند تا از همکاران شرکتی که توش مشغول به کار بود تونستیم چند تا عکس در حین
کار ازش گیر بیاریم که لینک گالری عکسی که براش تهیه دیدم رو در زیر این مطلب
براتون گذاشتم. امیدوارم همه کسانی که شهرامو میشناختند براش طلب آمرزش کنند و
از خدا بخواهیم که شهرام هم ما رو ببخشه.
